>
Inne artykuly

logo

O┼╝ywienia Ministerstw Izrael
Przestrzeganie Szabatu
25.04.2010 Asher Intrater

Gdy dzielimy się ewangelią w Izraelu musimy zmierzyć się z pytaniem, czy „przestrzegamy przykazań.” Gdy religijni Żydzi mówią „przykazania,” mają na myśli przykazania biblijne wraz z dodanymi przykazaniami rabinicznymi. Jeśli odpowiemy „Nie,” to straciliśmy autorytet pism. Jeśli odpowiemy „Tak,” to pytają, których „halacha” (prawa rabiniczne) przestrzegamy.

Naszą odpowiedzią na to pytanie musi być wyraźne „Tak,” ale natychmiast musimy wytłumaczyć, że robimy to w inny sposób. Pierwszą różnicą jest to, iż uznajemy autorytet przykazań biblijnych, ale nie rabinicznych. Kiedy wytłumaczyłem to w izraelskiej telewizji, człowiek przeprowadzający ze mną wywiad bez trudu zrozumiał nasze stanowisko. Zaczęliśmy wtedy pogłębiać temat dyskusji. (Mężczyzna ten myślał, że jesteśmy jak Karaici – starożytna sekta judaistyczna, która uznaje autorytet pism, ale nie uznaje halacha.)

Pierwotny kontekst

Biblijne przykazania, dane kilka tysięcy lat temu, nie mogą być wypełniane na próżno. Przykazania te zostały dane jako część czteropaku:

  1. Anioł JHVH (który napisał Dziesięcioro Przykazań na Górze Synaj)
  2. Przykazania (o różnym stopniu ważności – Mateusza 23:23)
  3. Krwawe ofiary (które przynosiły przebaczenie w przypadku naruszenia praw)
  4. Duch Święty (aby prowadzić i uzdalniać ludzi do wypełniania Prawa – IV Mojżeszowa 11:25-29, Rzymian 8:2-4)

Jako mesjaniczni Żydzi doszliśmy do zrozumienia, że Aniołem Pana jest często Jeszua (Jezus), że przykazania miłości i moralności zastępują te o rytualnej symbolice, że ukrzyżowanie Jeszuy nadało pełnię znaczenia ofiarom i że Duch Święty przyszedł, aby w nas zamieszkać. Ta perspektywa równoważy stosowanie przykazań w naszym codziennym życiu w wierze.

W Nowym Testamencie prawo zostało wypisane w naszych sercach (Jeremiasza 31:31); dlatego też przestrzegamy przykazań w sposób, w jaki motywuje nas nasze wnętrze, podkreślając wymiar „serca” i dużą elastyczność jeśli chodzi o zewnętrzne szczegóły rytuału.

Rabiniczny judaizm stara się przestrzegać przykazań wyjąwszy je z kontekstu. Tora sama w sobie pozostaje ta sama, z tym że halachiczne prawa zastępują prowadzenie Ducha Świętego, rabini zastępują Mesjasza a namaszczenie krwi jest w zasadzie nieobecne.

Jeden z moich synów dzielił się niedawno ewangelią z religijnym Żydem. Kiedy został zapytany, czy przestrzega przykazań, powiedział: „Tak, ale stosujemy je w inny sposób.” Przyszedł do domu i zdał raport: „Tato, to naprawdę zadziałało. Zaczęliśmy poważnie dyskutować na temat prawdziwego znaczenia wiary i Mesjasza.”

Prawa dotyczące szabatu

Podstawą wszystkich przykazań moralnych jest Dziesięcioro Przykazań. Dziesięcioro Przykazań znajduje się w trzech miejscach Tory: II Mojżeszowej 20, III Mojżeszowej 19 i V Mojżeszowej 5 – we wszystkich tych miejscach w trochę innej formie. Przykazaniem, które wywołuje najwięcej sprzeczek jest szabat. W rabinicznym judaizmie może czasem dojść do obsesji na punkcie praw dotyczących szabatu. Przykładowo, nie ma zgody co do tego, czy dopuszczalne jest w szabat urywanie papieru toaletowego, i dlatego niektóre ugrupowania używają papieru toaletowego wcześniej podartego na małe kawałki, specjalnie na dzień szabatu.

[Pewnego razu Joe Shulam nauczał na temat Talmudu i doszedł do fragmentu, który wskazywał, że grzech złotego cielca miał miejsce w szabat. Starsza religijna Żydówka wykrzyknęła z widowni: „Nie może być!” Joe zapytał jej, dlaczego. Odpowiedziała: „To przecież byli Żydzi, czyż nie?” Gdy Joe i ja przypomnieliśmy sobie tę historię, aż popłakaliśmy się ze śmiechu. Sądzę, że musisz być Żydem, aby „załapać” o co chodzi. Tej pani chodziło o to: cudzołóstwo, bałwochwalstwo, okultyzm i bunt – to można zrozumieć; ale złamać szabat – Niech Bóg broni!]

Jeszuy prawa dotyczące szabatu

Istnieją tysiące stron rabinicznej literatury poświęconej prawom szabatowym. Jeszua podsumował Jego halacha w trzech prostych zasadach:

Marka 2:27 – Szabat został ustanowiony dla człowieka.

Jeszua powraca do pierwotnego celu szabatu. Jego przeznaczeniem był cotygodniowy odpoczynek od przekleństwa grzechu Adama. Miał być przedsmakiem nadchodzącego tysiącletniego królestwa. Był to czas na odpoczynek od spraw tego świata i zwrócenia naszych serc do Pana.

Marka 2:28 – Syn Człowieczy jest Panem nawet szabatu.

Jeszua odnosi się do siebie jako do ostatecznego autorytetu jeśli chodzi o sposób przestrzegania szabatu. To on w formie Anioła/JHVH za pierwszym razem napisał przykazanie o szabacie. Rabini mówią, że niemożliwym jest przestrzeganie przykazań bez nadzoru. Każdy potrzebuje rabina, aby go instruował jak dopełnić szczegółów. Mając instrukcje rabina nie będziesz miał żadnych wątpliwości odnośnie tego, czy zachowałeś się poprawnie. Naszym rabinem jest Jeszua i wypełniamy szabat zgodnie z Jego instrukcjami.

Marka 3:4 – W szabat wolno czynić dobro.

Jeszua wielokrotnie powtarza, że prawo moralne jest nadrzędne w stosunku do prawa rytualnego. Przypomina nam, że poprawna interpretacja prawa wymaga prostej moralności, logicznego rozróżnienia i zdrowego podejścia do życia ludzkiego.

Nie zgadzam się z opinią, że tradycyjni Żydzi przestrzegają przykazań a mesjaniczni Żydzi nie. Przestrzegamy Bożych przykazań, ale staramy się to robić poprzez odnowienie ich pierwotnego znaczenia w świetle Nowego Testamentu. Wielu chrześcijan odrzuciło Boże przykazania poprzez teologiczne wymówki; wielu Żydów wypaczyło Boże przykazania rytualnymi tradycjami.

Kroczmy w równowadze pomiędzy zbawieniem z łaski i posłuszeństwem z wiary pod panowaniem Jeszuy.


Inne artykuły - 2010

Inne artykuły