>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

Rozlew krwi w Syrii
©24. 04. 2011 Asher Intrater

W tym tygodniu syryjskie siły bezpieczeństwa ostrzelały tłumy prostestujących, zabijając 120 osób i podnosząc sumę zamordowanych w tym miesiącu rebeliantów do 300.

Prezydent Syrii Bashar Assad od lat jest sprzymierzony z Ahmadineżadem w Iranie i Hezbollahem w Libanie. Układ ten nazywany jest “osią zła”. Dzięki strategicznemu położeniu Syrii pomiędzy Iranem i Libanem, Syria stała się za rządów Assada swego rodzaju mostem lądowym, dzięki któremu broń i akcje terrorystyczne mogły docierać z Iranu na pozostałe tereny Bliskiego Wschodu.

W regionie tym nie ma rządu kierującego się demokratycznymi wartościami, tym mniej wartościami judeo-chrześcijańskimi, za wyjątkiem Izraela. Całą resztę stanowią muzułmańskie dyktatury. W tym roku byliśmy świadkami powstań ludowych w wielu z tych narodów. Odpowiedź ze strony dyktatorów była krwawa.

Motywacją tych powstań jest pragnienie wolności. Niemniej, pragnienie to wykorzustują muzmułmańscy ekstremiści, którzy w wielu przypadkach stanowią jeszcze większe niebezpieczeństwo niż dyktatorzy. Za obaleniem obecnych reżimów prawdopodobnie idą krwawsze i nawet bardziej radykalne rządy islamskie.

W świecie muzułmańskim odróżniamy dwa główne nurty: szyicki – utożsamiany z Iranem; oraz sunnicki – utożsamiany z Arabią Saudyjską. Oba nurty posiadają swych radykalnych wyznawców: Al Kaida, Bractwo Muzmułmańskie i Wahhabizm są po stronie sunnickiej. Ahmadineżad, Hezbollah i Hamas – szyickiej. Niektórzy komentatorzy prognozują, iż jeśli reżim Assada upadnie, władzę przejmnie sunnicka koalicja przewodzona przez Bractwo Muzułmańskie, a zatem Iran pozostanie sprzymierzeńcem Assada.

Czynnikiem łączącym muzułman – czy to sunnitów czy to szyitów – jest nienawiść do Izraela. Odpowiedź na pytanie: które rozwiązanie okazałoby się lepsze, brzmi: żadne. W obecnym czasie zamieszek i wzburzeń, każda ze stron wzmaga swą retorykę anty-izraelską w walce o przychylność mas. Z drugiej strony, kiedy frakcje te walczą ze sobą nawzajem, nie są w stanie szykować się do ataku na Izrael. (Módlcie się o rozdział między nimi słowami z Łukasza 11:17.)

Podczas gdy dyplomaci różnych narodowości wciąż wywierają presję na Izrael, tak, aby ten poszedł na ustępstwa, rząd Netanjahu słusznie argumentuje, iż jakiekolwiek porozumienie na obecnych warunkach nie będzie ważne, ponieważ przyszłe islamskie powstania unieważnią warunki traktatu.


Trzecia Intifada?

Wśród Palestyńczyków, grupy związane z Hamasem i islamskim dżihadem nawołują do Trzeciej Intifady przeciwko Izraelowi, która miałaby rozpocząć się 15. maja. Ich strona na Facebooku ma już 300 000 kliknięć popierających. Cytuje się na niej jednego z ich przywódców, Muhamada Hatiba: “Istnieje grupa forsująca tę intifadę, ale rząd palestyński nie jest nią zainteresowany. Następne kilka miesięcy okażą się rozstrzygające.”

Hatib stwierdził również, iż, według niego, intifada prawdopodobnie nie mogłaby mieć miejsca wcześniej, niż we wrześniu. Grupy forsujące intifadę czerpią inspirację z powstań w Egipcie i Libii. Zarówno prezydent Palestyny – Abbas jak i premier – Fayad opowiedzieli się przeciwko jakimkolwiek zbrojnym powstaniom.


Paschalne Seder

Na terenie całego Izraela, mesjańscy wierzący wzięli udział w Paschalnych Seder, czy to w szerokim gronie rodzinnym, czy w ramach kongregacji. Nasza społeczność zorganizowała wiele Seder. Jedna z najbardziej udanych zorganizowana została przez Idana P i Avichai O w przestronnym beduińskim namiocie, a uczestniczyło w niej 120 osób.

Bóg przeznaczył Paschę do ukazywania ukrzyżowania i zmartwychwstania. Chociaż ortodoksyjni żydzi odrzucają to powiązanie, żydzi mesjaniczni przywracają kontekst historyczny do świadomości społeczeństwa izraelskiego. W tym tygodniu wyemitowany został program telewizyjny ze świeckimi uczonymi, którzy wypowiedzeli się na temat żydowsko-chrześcijańskiej polemiki na temat Paschy.
  http://www.iba.org.il/?autoStartOnFirstElement=true&defaultSearchTerm=7199441&filterType=CM

Tekst mówiący o tradycyjnej Seder znajduje się w talmudzkiej misznie “Pesachim”. Traktat ten został skodyfikowany na początku trzeciego wieku, około 150 lat po Nowym Testamencie. W ewangeliach opisano większość elementów Paschalnej Seder. A zatem, ewangelie powinny być traktowane jako oryginalne żydowskie źródło literackie dla tradycyjnej Seder.

Istnieje wiele związków pomiędzy Paschą a Jeszuą, jednakże trzy biblijne elementy szczególnie odznaczają się w moim umyśle:

  1. Anioł Jehowy – W II Mojżeszowej, w rozdziałach 3., 14., 24. i w opisie historii paschalnej widzimy ukazanie się Anioła Jehowy. Ten Anioł to wysłannik Boga, a jednak przemawia w pierwszej osobie jako sam Bóg. Jest nazywany zarówno Elohim jak i Jehowa. Nie mógł być to zwykły anioł ze względu na posiadany pierwiastek Boski. Nie mógł być to Bóg Ojciec, ponieważ był wysłany przez Boga. W tym szczególnym Aniele widzimy podwójną naturę Mesjasza Jeszuy.
  2. Baranek ofiarny – W 12. rozdziale II Mojżeszowej nakazuje się zarzynać i jeść paschalnego baranka. Krwią ma się pomazać odrzwia w formie krzyża. Lud jest odkupiany i uwolniany poprzez krew. To nie czary, ale biblijna symbolika. Jakie jest znaczenie krwi baranka? To Mesjasz złożony za nas w ofierze. To jego krew na drewnianych odrzwiach daje nam zbawienie.
  3. Pośrednik – Mojżesz – W II Mojżeszowej, w rozdziałach 19., 24., 32., i w pozostałych fragmentach Tory Mojżesz jest przedstawiony jako pośrednik między Bogiem a ludźmi. Wchodzi na górę do Boga i schodzi z góry do ludzi. Zawiera przymierze, kropi krwią, namaszcza, ogłasza przykazania i sądzi w Bożym imieniu. Mojżesz to wyobrażenie nadchodzącego Mesjasza, pośrednika między Bogiem i człowiekiem (I Tymoteusza 2:5, V Mojżeszowa 18:15).

Dzień Zmartwychwstania

Kilkaset arabskich chrześcijan i żydów mesjańskich zgromadziło się w sobotni wieczór przy Grobie Ogrodowym przed pustym grobem Jeszuy we wschodniej Jerozolimie. Naszym celem było podziękowanie Bogu za zmartwychwstanie i wyrażenie nadziei pokoju pomiędzy Izraelitami i Palestyńczykami poprzez Jeszuę. Nabożeństwo było prowadzone w większości po arabsku. Dla strony hebrajskiej i żydowskiej, Chaim W poprowadził część uwielbienia a Youval Y podzielił się krótkim przesłaniem. Oboje byli namaszczeni mocą. Chwała Bogu!


Inne artykuły - 2011

Inne artykuły