>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

©25.09.2011 Revive Israel Ministries

Królestwo w Księdze Daniela

Asher Intrater

Proroctwa Daniela o królestwie są fundamentem nauczania Jeszuy i apostołów w Nowym Testamencie. Możemy podsumować nauczanie Daniela w trzech ogólnych punktach:

  1. Niezależne panowanie Boga nad narodami
  2. Przekazanie władzy Mesjaszowi
  3. Przekazanie władzy przez Mesjasza “świętym”

Bóg kilkakrotnie użył Nebukadnezara w celu zademonstrowania swej własnej niezależnej władzy nad narodami. Daniel 4:17 - “Najwyższy panuje nad ludzkim królestwem i daje komu chce, a ustanawia nad nim najpokorniejszego z ludzi.” Bóg potwierdza tę regułę w Księdze Daniela 4:25, 4:32 i 5:21.

Nawołanie to może być rozumiane na dwa sposoby: po pierwsze, jako nagana dla tych, którzy rządzą bez poddania się Bożej woli; po drugie, napomnienie tych, którzy wierzą w Boga ale brak im wiary potrzebnej do wywierania wpływu i zapanowania w światowym społeczeństwie.

W proroctwach Daniela jest mowa o tym, że Bóg pewnego dnia wyznaczy Człowieka, aby stał się głową wszelkiej władzy na ziemi. Ten Człowiek to Mesjasz. Przekazanie Mu wiecznej władzy jest opisane w Danielu 7:13-14 - “oto na obłokach nieba przychodził ktoś podobny do Syna Człowieka, i podszedł do Wiekuistego, i przyprowadzono go przed Niego. I dał mu władzę, cześć i królestwo, aby mu służyli wszyscy ludzie, narody i języki; a władza, jego władza jest do dalekiej przyszłości oraz nie będzie odjęta; a jego królestwo takim, które  nie ulegnie zniszczeniu.

Ten proroczy moment opisuje przemianę tymczasowego ziemskiego rządu i przekazanie go wiecznemu Bożemu królestwu pod wodzą Człowieka, który jest zarówno istotą ludzką jak i boską. Jest to jedno z kluczowych proroctw o Mesjaszu i jest ono wypełnione w osobie Jeszuy.

Po tym jak Mesjasz otrzymuje pełnię władzy, dzieli się nią ze swymi uczniami - “świętymi”. Daniel 7:18, 22, 27 - “[święci Najwyższego], którzy na wieki mają posiąść królestwo; na wieki wieczne... sąd został dany świętym Najwyższego i nadszedł czas, aby święci otrzymali królestwo... A królestwo, władza oraz królewska wielkość będzie dana pod całym niebem ludowi świętych Najwyższego” (Oczywiście zwycięstwo “świętych” nadchodzi na koniec bolesnego okresu prób i ucisków – Daniel 7:21).

A więc: 1) Bóg przekazuje władzę 2) Mesjaszowi, który przekazuje ją 3) Świętym. To trzy-etapowe przekazanie władzy jest centralnym punktem ewangelii (“Dana Mi jest wszelka moc w Niebie i na ziemi. Wyruszcie więc i czyńcie uczniami..” - Mateusz 28:18-19). Wypełni się ono w czasach ostatecznych gdy zabrzmi siódma trąba. Objawienie 11:15 - “Dokonało się królowanie nad światem naszego Pana i Jego Chrystusa, zatem będzie królował na wieki wieków.”

Mesjasz staje się Królem i panuje nie tylko nad każdym rządem i władzą z tego świata, ale zaprasza również nas abyśmy królowali i rządzili razem z Nim. Objawienie 5:10 - “Także uczyniłeś ich dla Boga naszymi przywódcami i kapłanami, więc będą rządzić na ziemi.” Ewangelia nakazuje nam uznanie władzy Jeszuy jako Pana. Zaprasza nas do stania się Jego uczniami. Poprzez uczniostwo jesteśmy szkoleni do dzielenia z Nim władzy na tej ziemi na wieki wieków.

Fakt iż przesłanie o królestwie wypełnia się przy dźwięku siódmej trąby prowadzi nas do Święta Trąbek, pierwszego dnia siódmego miesiąca. Rabini nauczali, że jedno z głównych znaczeń dęcia w szofar to “Malchuyot” - ogłaszanie “królestw”. Mówi nam to również o siedmiu szofarach obecnych w wojnie o Jerycho. W tym tygodniu, podczas Święta Trąbek, pamiętajmy o proroczym znaczeniu przekazania władzy królewskiej przez Mesjasza Jeszuę.


Netanjahu w ONZ

Netanjahu przemówił przed Zgromadzeniem Ogólnym ONZ, stosownie reprezentując stanowisko Izraela. Między innymi, rzucił Zgromadzeniu śmiałe wyzwanie jeśli chodzi o kłamstwa wymierzone przeciwko Izraelowi, nazywając je “teatrem absurdu (zobacz Psalm 2)”.

Ponadto, wezwał zebranych do przebudzenia się i dostrzeżenia “złośliwości” zła [odniesienie do nowotworu złośliwego – przyp. tłum.] z którym zmierza się dzisiejszy świat, a którym jest “wojowniczy islam”. Podkreślił, iż nazwanie przez Ahmadineżada wydarzeń z 11. września amerykańską konspiracją jest analogiczne do negacji holokaustu. Netanjahu powiedział, iż wojowniczy islam nie sprzeciwia się “polityce” Izraela, a “istnieniu” Izraela.

Pooglądajcie całe 38-minutowe przemówienie – kliknicie tutaj. Nazywając “absurd” ONZ oraz wojowniczy islam “złem”, Netanjahu przemawiał z moralnym i duchowym autorytetem przysługującym urzędowi premiera Izraela, który, w pewien sposób, jest ziemskim urzędem Mesjasza Jeszuy – Króla Izraela. Zakończył cytując fragment z Izajasza 9, aby światło prawdy zaświeciło w ciemności.

Jeśli nie rozumiesz angielskiego, oto link do angielskiej transkrypcji (http://mwcnews.net/focus/letters-to-editors/13648-netanyahu-un.html) przemowy, które możesz przetłumaczyć za pomocą tłumacza Google: http://translate.google.com. Bynajmniej nie jest to perfekcyjne tłumaczenie, ale da ci ogólne pojęcie o tym, co zostało powiedziane.

Prezydent USA Obama również wygłosił przemówienie, w którym poparł Izrael. W poranek jego przemowy zgromadziliśmy nasz zespół w Jerozolimie, otworzyliśmy Biblię na Przypowieściach 21:1 i przeczytaliśmy razem na głos: “Serce króla jest w ręku Wiekuistego, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.” Dziękuję, Panie.


Durban

Chciałbym podziękować również Robertowi Stearns (Eagles' Wings), Calebowi Meyers (Jerozolimski Instytut Sprawiedliwości) i Matiemu Shoshani (z naszego zespołu), którzy poprowadzili protest przeciwko konferencji Durban. Poprzez bycie przeciwko antysemityzmowi cechującemu tę konferencję, złamali jej moc. Durban utracił swą pozycję oraz wpływ. Robert, Caleb i Mati wypełnili to, co mówi Ezechiel 22:30 - “Szukałem pośród nich męża, który by dźwignął mur i na wyłomie, stanął przed Mym obliczem za tą ziemią...” Oni uczynili to i odnieśli sukces.

Co ciekawe, duchowa bitwa o ten protest nadeszła nie tyle ze strony antysemitów, co “anty-mesjanitów” - żydowskich liderów religijnych, którzy sprzeciwili się przywództwu Caleba, ponieważ jest żydem mesjanicznym. Pokazali, że ich nienawiść do żydów mesjanicznych jest większa niż ich miłość do Izraela. Współdziałało to również ku dobremu, jako że wielu innych Żydów troszczących się o Izrael zobaczyło różnicę pomiędzy szczerością starań Caleba a hipokryzją tych, którzy mu się przeciwstawiali.


Inne artykuły - 2011

Inne artykuły