>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 29.1 2016 Revive Israel

Lew Judy

Asher Intrater

Jeszua (Jezus) jest przedstawiany jako lew z pokolenia Judy – silny, zwycięski. Jest to obraz Mesjasza jako króla, który podbija ziemie.

Objawienie 5:5 …Oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy, Odrośl Dawida, tak że otworzy księgę i siedem jej pieczęci.

Obraz lwa łączy Jeszuę z jego przodkami z rodu Judy i Dawida. Dawid jest archetypem zwycięskiego króla podbijającego narody. Jeszua był potomkiem Dawida, który z kolei był potomkiem Judy. Jeszua posiada więc autorytet króla ziemi poprzez przymierza jakie Bóg zawarł z Judą i Dawidem.

Opis Mesjasza jako lwa Judy w Objawieniu odnosi się do błogosławieństwa Judy w I Mojżeszowej.

I Mojżeszowa 49:9-10 – Młodym lwem Juda (…). Legł, skrada się jak lew (…). Nie będzie berło zabrane Judzie, Laska władzy spomiędzy jego kolan, Aż nadejdzie ten, komu ona przystoi, Komu posłuch okażą narody.

Postać Mesjasza wywodzącego się z Judy jako króla w podboju jest obecna w proroctwach biblijnych od pierwszej księgi do ostatniej. Motyw żydowskiego „Króla Lwa” nadaje spójności całości historii biblijnej.

Słowo tłumaczone jako „posłuch” w wersecie 10 to קהת - „Kohath”, wywodzące się z tego samego rdzenia co imię Kohat – syna Lewiego i pradziadka Mojżesza. Tak więc nawet kapłańskie imię rodowe przypomina nam o Królu Mesjaszu rządzącym narodami ziemskimi.

„Posłuszeństwo narodów” jest proroczo wskazuje na przyszłe szerzenie się ewangelii aby przyprowadzić je do „posłuszeństwa przejawiającego się w wierze” (Rzymian 1:5; 15:18). Fakt, że w błogosławieństwie udzielonym Judzie na samym początku Biblii, w I Mojżeszowej, jest wzmianka o „narodach” okazujących posłuszeństwo Bogu i Jego Królowi jest zdumiewającym świadkiem istniejącego od wieków planu Bożego.

Jeszua jest opisany nie tylko jako ryczący lew, ale jednocześnie jako baranek prowadzony na rzeź (Obj. 5:6). Ten podwójny obraz Mesjasza – cierpiącego sługi i zdobywcy narodów – powtarza się przez całe Pismo. Jeszua jest zarówno Synem Bożym jak i nasieniem Dawida (Rzymian 1:3-4). Jest królem Izraela i głową Kościoła (Jan 12:13, Efezjan 1:23).


„Nie pamiętam”

fragment autorstwa Francisa Frangipane

Pozwól, że podzielę się z Tobą pewnym doświadczeniem. Pewien mąż Boży został obdarowany proroczym wejrzeniem w życie ludzi. Podczas jednego z wieczornych nabożeństw usłużył prezbiterowi oraz jego żonie. Słowo wiedzy jakie wtedy wypowiedział okazało się szczególnie trafne…

Prorok opowiedział mężczyźnie o jego przeszłości, teraźniejszości oraz przyszłości. Następnie ów mąż Boży zwrócił się do jego żony. Gdy zaczął mówić o jej przeszłości, nagle zamilkł. Chwilę później powiedział: „Był pewien bardzo poważny grzech w twoim życiu”. Kobieta, śmiertelnie przestraszona, zbledła i zamknęła oczy. Całe zgromadzenie ucichło i przysunęło się na krańce siedzeń.

Prorok kontynuował: „I spytałem Pana: Jaki grzech popełniła? I Pan odpowiedział: Nie pamiętam!

Pan dochował wierności obietnicy swego przymierza: „…i grzechów twoich nie będę wspominał" (Iz 43:25). Choć wielokrotnie żona tego prezbitera prosiła o oczyszczenie, wciąż nie mogła uwierzyć w to jak głębokie jest Boże przebaczenie. Bóg usunął jej grzech „Jak daleki jest wschód od zachodu” (Ps 103:12).

Cóż za ciężary nosimy, jak ciężkim poczuciem winy się otaczamy, ponieważ nie przyjmujemy Bożego całkowitego i doskonałego przebaczenia. W Izajasza czytamy: „Lecz oto Ja sam zmazuję twoje przeniewierstwa (ze względu na mnie), i grzechów twoich nie będę wspominał” (Iz 43:25).


Przeznaczeni do partnerstwa

W poniższym przesłaniu Asher naucza na temat Bożego planu złączenia Żydów i pogan – Izraela i pozostałych narodów – w celu ustanowienia na ziemi Swego Królestwa. Aby obejrzeć po angielsku, kliknij TUTAJ!


Duch i wiatr

Chaim Zingerman

Naturą Ducha jest ruch, tak jak w przypadku wiatru. Jeszua mówi, że tak samo jest z wierzącymi;

„Wiatr wieje, gdzie chce. Szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak samo bywa z każdym, kto się z Ducha narodził" (Jan 3:8).

Gdy wypełnia nas Duch Święty, to tak jakby wiatr wypełniał żagiel łodzi. Jesteśmy przez Ducha niesieni, poruszani z mocą, popychani naprzód. Jednak aby złapać wiatr Ducha musimy ustawić się we właściwym kierunku. Jeśli żaglówka jest zwrócona przodem do wiatru, nie będzie poruszała się naprzód. W gruncie rzeczy, w ogóle nie będzie się poruszała. Ale jeśli wierzący ustawi swój kurs tak, aby złapać wiatr, zostanie wyrzucony naprzód z ogromną siłą i okaże się, że jest niesiony mocą Ducha. Będziemy mogli wtedy doświadczyć, że „nie przez siłę, nie przez moc, lecz przez Jego Ducha”.


Inne artykuły

Inne artykuły