>
Inne artykuly

logo

Ożywienia Ministerstw Izrael

© 6.12 2019 Revive Israel

Dojrzałość – od Toksycznego Plemienia do Zespołu Patrzącego Dalej

Yoni Koski

team

Dopóki byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, rozumiałem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Lecz gdy stałem się mężczyzną, zaniechałem tego, co dziecięce. (1 Koryntian 13:11)

Małe dziecko postrzega siebie jako centrum świata, nie mając pojęcia, jak małe jest w rzeczywistości. Jego wola i życzenia są dla niego najważniejsze. Dwójka małych dzieci znajdująca się w tym samym pokoju może w ogóle nie mieć ze sobą żadnego kontaktu, gdyż każde będzie bawiło się po swojemu, żądając jedzenia gdy zgłodnieje i bałaganiąc bez potrzeby posprzątania po sobie. Robią wszystko w sposób jaki uważają za najlepszy i jest to dla nich jedyny sposób. Rzeczy bardzo małej wagi mogą przykuć ich uwagi i doprowadzić do płaczu lub śmiechu, zazdrości lub smutku. Skupiają się na danej chwili, nie rozumiejąc szerszego kontekstu. Taka postawa u osoby dorosłej nazywa się „dziecinnością” i jest czymś innym niż „dziecięcością” czy „niewinnością”.

Przejawy dziecinności u osoby dorosłej to „toksyczna plemienność” – moje plemię, moja grupa i moja rodzina musi odnieść sukces za wszelką cenę i wszelkimi środkami, dobrymi lub złymi. Nie chcę tu sugerować, że plemiona nie są ważne w Bożych oczach – Pismo jasno mówi, że działa On we wszystkich plemionach świata. Poprzez zwrot „toksyczna plemienność” rozumiem wypaczenie zdrowej tożsamości plemiennej.

To nie przypadek, że Paweł mówi o „dojrzałości” po wyrażeniu swych spostrzeżeń odnośnie mowy. „Proroctwa”, „języki” i „wiedza” przeminą (13:8) – są one częściowe i tymczasowe. Nasz świat wciąż zalewają słowa i opinie, których autorzy zawsze mają rację – przynajmniej w swych własnych oczach. Według artykułu opublikowanego w 2015 roku w Washington Post, aby wydrukować cały Internet, potrzeba by było 305.500.000.000 stron – miłego czytania!

Opinie mają wpływ na proroctwo, ponieważ jesteśmy ludźmi i „Po części (…) poznajemy i po części prorokujemy.” (13:9). Choć nie posiadamy w pełni otwartego kanału komunikacji z Bogiem, Paweł nakazuje nam, abyśmy nie lekceważyli proroctw (1 Tesaloniczan 5:20). Proroctwa są ważne, ale nie najważniejsze.

Paweł wiąże dojrzałość, dorosłość i męstwo z czymś trwalszym: „A teraz trwają wiara, nadzieja, miłość, te trzy. Z nich zaś największa jest miłość.” w. 13

Świat potrzebuje „ojców” – prawdziwie kochających, pełnych wiary i nadziei. Takich, których wzrok skierowany jest poza ich własne potrzeby i poza potrzeby ich własnego plemienia; takich, którzy dostrzegają większy obraz Królestwa Bożego. Temat rozmów z nimi nie schodzi wciąż na ich samych, na ich opinie, ich grupę, ich zysk czy ich chwałę. Świadomie odwracają uwagę skupianą na ich osobie i wskazują na innych, nawet jeśli ci inni są natarczywi i wymagający. Otaczają  opieką osoby niedojrzałe czy żyjące w grzechu i nie czują potrzeby kontrolowania ich.

W świecie polityki takich ludzi nazywa się „mężami stanu”. Ich wzrok sięga poza interesy ich własnej partii i ponowne wybory. W Ciele Mesjasza, niektórzy z takich ludzi są prawdziwymi „apostołami”. Są odpowiedzialni za więcej niż jedną kongregację i zakładają nowe kościoły. Otaczają opieką pastorską różne zespoły, czasem swym własnym kosztem. W rodzinie tacy ludzie są oczywiście „ojcami” – nigdy nie stosują przemocy, ani nie są nieobecni, czy to fizycznie czy emocjonalnie. Zaniechali oni tego co dziecięce i stali się mężczyznami.

Głównym celem Boga w czasach ostatecznych jest wzbudzenie pokolenia ojców we wszystkich sferach życia, którzy sprzeciwią się wzbierającej fali ciemności i ochronią tych, których mają pod swymi skrzydłami. Ciało Mesjasza musi wstawiać się, rozpoznawać i wspierać ich. Bez nich niewątpliwie i nieuchronnie stoczymy się do przepaści. Jeśli jesteś taką osobą, jest to czas aby powstać i zająć swe miejsce!

Oto poślę wam Eliasza proroka, zanim przyjdzie ten wielki i straszny dzień PANA. On zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym nie ukarał ziemi przekleństwem, gdy przyjdę. (Malachiasz 4:5-6)


Współczesne wyzwania w świetle Dziejów Apostolskich (Część 1)

Asher

Asher Intrater omawia w jaki sposób dzisiejsze problemy mesjańskich wierzących w Izraelu odzwierciedlają wyzwania, z którymi mierzyli się uczniowie Jeszuy w Dziejach Apostolskich. Na przykład: kiedy i w jaki sposób działa Duch Święty? Czy wszyscy powinniśmy obchodzić święta biblijne? W jaki sposób powinny wyglądać i funkcjonować nasze zgromadzenia?

Obejrzyj tutaj!


Inne artykuły